Hamingjan!

Langt síðan maður hefur bloggað, kannski af því að það hefur lítið verið að gerast og því lítið til að blogga um. Samt finnst mér tíminn líða svo hratt hér, í mínum huga er þessi vorönn bara rétt byrjuð en kennararnir eru strax farnir að minna okkur á prófin og hvernig við eigum að undirbúa okkur fyrir þau. Þrátt fyrir að mér finnist fögin sem ég er í núna skemmtilegri og áhugaverðari heldur en ég var í fyrir jól er einhvern veginn svo dimmt yfir mörgu í skólanum. Það er kannski af því að það hafa svo margir af samnemendum mínum hætt og farið aftur til síns heimalands. Það sem byrjaði síðasta haust sem mjög alþjóðlegur og fjölbreyttur hópur er nú orðinn frekar einsleitur og samanstendur af nokkrum Dönum, 3 Íslendingum, nokkrum fyrrum Austantjalds-búum og 1 Kínverja. Þó að ég hafi nú trú á því að það muni lifna yfir þessu þá er ég samt farin strax að spá í hvað muni taka við þegar ég er búin í náminu. En ég ætti kannski ekki að vera að eyða of miklum tíma í að hugsa um það heldur bara njóta tímans núna því framtíðin mun alltaf koma hvernig svo sem hún verður.

Ég rakst einmitt á þetta á netinu um daginn og ég held að það sé ágætt að hafa þetta að leiðarljósi.

“Lengi vel fannst mér alltaf sem lífið væri rétt að byrja – þetta eina sanna líf. En það var alltaf eitthvað sem stóð í vegi fyrir því, eitthvað sem þurfti að yfirstíga fyrst, einhver ókláruð mál, tími sem þurfti að eyða í eitthvað, ógreiddar skuldir. Síðan myndi lífið byrja. Dag einn rann það upp fyrir mér að allar þessar hindranir voru lífið sjálft.”

Alfred. D Souza

En það þýðir nú samt ekki að maður geti ekki hlakkað til skemmtilegra hluta sem munu gerast í framtíðinni, til dæmis eins og það að ég er orðin mjög spennt fyrir Brussels-ferðinni sem ég fer í eftir 2 vikur og svo auðvitað að hitta mömmu í Köben í næsta mánuði :-)

Ég veit ekki alveg af hverju ég er svona heimspekileg í dag en það gæti kannski tengst söknuði eftir elskulegum eiginmanni en hann er núna í námsferð í Köben en kemur nú aftur heim í dag.

Og svona í lokin set ég inn eina mynd af mér og Jóhönnu skvís sem var tekin á þorrablótinu í síðasta mánuði, þar var mikið fjör og góður matur. Ég vil taka það fram að þetta er ekki þreyta sem er að hrjá okkur skvísurnar þarna (þó við lítum kannski smá þreytulega út), við erum bara að hvíla okkur aðeins eftir matinn!